Trees and Other Birds, Emma Claire Sardoni (2025)

Bergen zingen, bloemen hebben lief, paarden huilen.

Als de mens zou uitsterven, zou er dan nog muziek op aarde zijn?

En wat zou er gebeuren met alle menselijke dromen en fantasieën die we over de natuur hadden?

Billy en Pot leven in een grijs wereldje, de natuur is een vaag begrip, bijna alleen nog een herinnering uit Disneyfilms, Windows-screensavers en zinloos geklets. Alleen hun fantasieën leven in kleur.

Deze film is een absurde maar kritische ode aan onze menselijke manier om de natuur weer te geven.

Terwijl we rouwen om de verloren natuur en de verloren menselijkheid, rouwen we dan ook om de schoonheid van landschapsschilderijen en de gekkigheid van tekenfilms met dansende dieren?

Mountains sing, flowers love, horses cry.

If humans would go extinct, would there still be music on earth?

What about all the very human dreams and imaginations we had about nature, where would they all go?

Billy and Pot live in a grayscale world, nature is a vague concept, it’s almost just a memory out of Disney films, Windows screensavers and meaningless chatter. Only their fantasies live in full color.

This film is an absurd yet critical ode to our very human ways of depicting nature.

As we mourn for lost nature, lost humanity, do we also mourn the beauty of landscape paintings and the silliness of cartoons with dancing animals?